آن تاريخ در اصفهان تشكيل مىشد ، از قبيل انجمن ابو الفقرا شيخ محمد باقر گزى و انجمن ملك الشعرا محمد حسين عنقا و انجمن ميرزا عباس خان شيدا زياد رفت و آمد مىكرد ؛ آتش از انواع شعر بيشتر به غزل توجه داشت ، هرچند در ديوانش جز غزل اقسام ديگر شعر نيز وجود دارد ، وى پيرو سبك هندى و از طرفداران كليم و صائب بود . وفاتش در سال 1349 هجرى ، در اصفهان اتفاق افتاد . وحيد دستگردى - حسن وحيد دستگردى در سال 1298 هجرى قمرى ، در اصفهان در قريهء دستگرد ( شش كيلومترى جنوب غربى اصفهان ) متولد گرديد ؛ تحصيلات ابتدايى وى در دستگرد بوده و خودش چنين مىنويسد : استاد اولم پيره‌زنى بود به نام سكينه ، بعد از آن نزد ملاى بزرگ ده ، حاج ملا غلامحسين ، به تحصيل پرداختم . تا دوازده سال پس از آن دو سه سال هم به زراعت مشغول بودم و در سن 15 سالگى به اصفهان آمده در مدرسهء ميرزا حسين مشغول تحصيل شدم ؛ ادبيات مخصوصا مطول و حاشيه و مغنى اغلب از محضر درس آقاى ميرزا يحيى مدرس استفاده كردم و در تحصيل حكمت مدّت‌ها در محضر مرحوم جهانگير خان حاضر مىشدم . . . اشعارم اگر مدون بشود ، قريب 25 هزار بيت مثنوى است و بعضى قطعات آن تاكنون در مجلهء ارمغان انتشار يافته است . وحيد در زمان جنگ بين الملل اول ، در اصفهان روزنامه‌هاى پروانه و زاينده‌رود و مفتش ايران و درفش كاويان را اداره مىكرد و بعد از جنگ و شكست آلمان‌ها به بختيارى فرارى شد و دو سال درآن ديار مسكن گزيد و خانه و زندگى وى در دستگرد دستخوش نهب و غارت گرديد . در 1337 قمرى به تهران رفت و به كارهاى ادبى پرداخت ، در 1298 شمسى مجلهء ارمغان را منتشر ساخت و انجمن ادبى ايران را داير و